Blog

Vroeger was het heel normaal dat er altijd werd gebreid.

Voor de vele streekdrachten, en zéker niet alleen in ons eigen land, waren Indigo, Meekrap en Vlas zeer belangrijk.

Het is populair om zelf wol of textiel te verven met natuurlijke verfstoffen

In het Zuiderzeemuseum kon je gratis patronen voor een Spakenburgs mutsje meenemen.

Niet vaak is een patroon bij een borduurwerk bewaard, dus dan proberen we dat tientallen jaren later weer bij elkaar te passen.

Leerbewerken hoorde er vroeger net zo bij als naaien, en dat is ook te zien in twee mini-series met een boek over leer.

Nù pas, na al die jaren, een paar oude Ariadne kinderkranten gevonden.

“Aap Noot MIes” kon later ook geborduurd worden, toen de leesmethode allang was afgeschaft.

De plaatjes van Ot en Sien en Piet en Nel kennen we. Maar waar kwam hun kleding vandaan?

Nog weer heel wat boeken over het maken van poppen en knuffels erbij gevonden.

In een oud boek vond ik een boekenlijst over het onderwerp kantklossen.

Kant op postzegels afdrukken is een manier om te laten zien dat een land trots is op de kantgeschiedenis.

In het welvarende Zeist was vroeger een grote zilverindustrie. De ‘sjiek’ is terug te zien op dit merklapje.

Kinderen willen graag leuke frisse ideetjes voor hun knopen-interesse

Mode tijdschriften van honderd jaar oud

Het Algemeen Handelsblad verzorgde in 1933 een belangrijk boek met informatie en tekeningen over het rijke culturele erfgoed.

Leuke manier om al die specifieke streekdracht namen te leren!

Knopen, steken en splitsen waren in de scheepvaart belangrijk. Kennis werd doorgegeven aan volgende generaties en later kwamen er wat boekjes waar van alles in staat.

Het aloude ambacht om visnetten te maken wordt in het Openluchtmuseum gedemonstreerd door Urker vissers.

Boeken oven de verwerking van wilgetenen, riet, pitriet en stro.

In het Schathuys van het Zuiderzeemuseum zijn interieur-opstellingen van de huizen van de vroegere vissersplaatsen.

Telkens m’n mobiel uit m’n tasje om nòg een foto te maken

Je zou haast speciaal naar Enkhuizen willen gaan om hier een visje te eten.

Vijf mooi gebreide en mooi bewaarde borstrokken kreeg ik te zien.

Oude borduurpakketten van merklappen en kersen.

Nog een fijn truitje met korte mouwen gebreid.

Zes oude borduurpakketten die werden uitgegeven door Ariadne

Een nieuw truitje begonnen, in de kleuren van de bloeiende krenten met die typische bruine blaadjes.

Deze poster van Nederlandse klederdrachten kostte vroeger één gulden.

Na het toevoegen van een aantal boeken over streekdracht nu ook deze boeken over streeksieraden.

In een museum voor Temporary Art was een tentoonstelling van textiele kunst uit de begintijd van de nieuwe expressie-vormen.

Het enige kunstwerk wat ooit op de maan is geplaatst heet: Fallen Austronaut.

Wandeling in oud cultuurlandschap van Linschoten

Een lief geborduurd tafereeltje op een oude paaskaart

Sommige placemats zijn te mooi voor een bord eten erop.

In iedere stad en dorp staan kerken, vandaag een paar foto’s van wat paas-versiering binnen.

We krijgen foto’s in het nieuws van de aarde gezien vanuit de ruimte. Honderd jaar geleden borduurde iemand die aarde op een paasei!

Alleen de vogeltjes fluiten.

De patronen die afgedrukt werden in de kalenders van de Haanderbejdets Fremme zijn tijdloos en spreken veel borduursters (en verzamelaars) aan.

Op Marken werden met Pasen ‘vernaaide linten’ op de muts gedragen met Geloof, Hoop en Liefde.

Een kunstzinnige kantklos-groet voor pasen.

Nog nooit gedaan maar nu wel: paaseieren haken.

Om te gebruiken vóór pasen zou dit vroeger eerst allemaal netjes moeten worden gestreken.

Reklame-kaarten van 1960 tonen geven de verschillende streekdrachten van een eeuw eerder goed weer.

Hier komt de term ‘op z’n paasbest’ vandaan.

Borduurwerk en poster van streekdrachten.

Tijdens de regering van Wilhelmina waren er presentaties van alle klederdrachten.

De vroege werken van Bing en Molkenboer zijn een belangrijke en vroege bron van informatie over de streekdrachten.