Het eerste huisje wat je tegenkomt in het Zuiderzee-museum (vanaf de stadsingang) is een scheepswerf uit Marken. Omdat de werf buitendijks lag, was de werkvloer boven het hoogste waterpeil aangebracht. De werkzaamheden bestonden voornamelijk uit reparatie en onderhoud van de vissersvloot. Door de teruggang van de visserij na de afsluiting van de Zuiderzee kreeg de werf steeds minder werk. Nu is de scheepswerf in het museum te zien. Hiervoor staat een plank met voorbeelden van knopen: Paalsteek, Schootsteek en Hielingsteek.
Aan de andere kant zijn voorbeelden te zien van Topsteek, Platte knoop, Trompetsteek en Sleepsteek.
Al die steken waren en zijn belangrijk in de scheepvaart. Ik sta een tijdje te kijken bij een oude visser die hier aan het werk is met de schootsteek, en loop daarna verder naar de oude huisjes die zoveel vertellen over hoe het leven rond de Zuiderzee vroeger was.
Ook bij de zeilmakerij is van alles te zien waarvoor de touwen nodig waren.
Veel van die kennis is er nog. Van een schipper krijg ik de tip om naar het Filmhuis in het museum te gaan, waar nu de film De Laatste Turfsteker draait. Ik besluit het thuis op NPO te kijken. Geeft ook weer een beeld van de vele kennis, vakmanschap en ambacht van die generatie die zoveel heeft meegemaakt en deskundigheid heeft opgebouwd. Deze schipper had zijn schip helemaal zelf gebouwd!
Begin van de week reden we door het stadje Oudewater, waar ik graag het touw-museum had willen bezoeken maar het was dicht. Dan bewaar ik m’n boeken over touw en knopen wel tot later, bedacht ik, en nu kan ik mooi aansluiten bij dit museumbezoek. Touwen waren een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven, en de verschillende knopen en splitsen en touwverbindingen waren en zijn belangrijk.
Op hetzelfde stapeltje met knopen-boeken liggen ook nog wat oude macramé-boekjes. Macramé is ook een soort knopen, maar dan voor de sier.
Deze nu ook maar gelijk in mijn shop, met de gedachte dat het wel leuk is om te bedenken dat macramé is voortgekomen uit de aloude knopen-kunde.
