Kerst is natuurlijk reuze gezellig, met kaarsen en kaarten, spulletjes en spelletjes, lichtjes en luchtjes. En een heleboel dingen om te eten, te kopen, te genieten en te maken. Gewoon kerst. Zoals we dat al honderden jaren vieren, en hoewel de meesten nog geen honderd zijn, zitten we toch allemaal wel een beetje in de zelfde bubbel en volgen we dezelfde modes en vinden grotendeels dezelfde dingen mooi en leuk.
Dus ook dit jaar gingen we weer van start: met bomen en dromen, knutsels en frutsels, feestelijke-concerten en foute-truien-met-herten. Er is altijd van alles te doen en naar toe te gaan. Kerken houden op zondag de tradities ook gaande en steken vandaag de derde adventskaars aan. En ze geven de bijbelverhalen door waar die zin “Vrede op aarde” als belofte werd uitgesproken. Net als ieder jaar.
Maar nu is er toch iets wat dit jaar compleet anders is dan anders. Heel die kerstsfeer die we aan het opbouwen zijn, heel die traditie van het zingen van of luisteren naar dezelfde liedjes, heel die zelfopgelegde stress van de menu’s en de boodschappen, heel die ontspanning van een gloeiend wijntje op een kerstmarktje, heel het geroezemoes van alles wat we leuk vinden en nog willen maar nu al tijd te kort komen…..
…. dat is dit jaar allemaal ineens heel anders.
Want de Navo-baas sprak een boodschap uit en die was geheel tegengesteld aan die van de engelen. Hij zei (in z’n steenkolen-Engels, dus dat is geheel niet engelig) dat die vrede op aarde er nog lang niet is en voorlopig ook niet komt en misschien moeten we ons nu maar eens voorbereiden op heftige tijden. Oorlog of zoiets. No peace on earth.
En bijna elke dag is er wel iets in het nieuws dat het falend machtssysteem zichtbaar maakt. Het is “niet zo best allemaal”, en “niets gaat de goede kant op”.
Stom kussentje vandaag. Niks lijkt meer te kloppen.
Maar één ding kunnen we nog zeggen over die recente ‘preek’: het was wèl de meest originele kersttoespraak die we in tijden heb gehoord!
