Op een stralende dag in maart reden we naar de Alblasserwaard voor een bezoek en een boodschap en daarna gingen we lekker toeren. ’s Morgens was het nog haast tegen het vriespunt en had je nog wel een sjaal nodig. Op zulke dagen hou ik ervan om iets vrolijks mee te nemen, zoals deze kleurrijke sjaal en een oud gehaakt tasje. Maar het warmde meer dan twintig graden op en algauw was die sjaal niet meer nodig. Hier, bij oud-Alblas, zaten we een uur op een picknickbankje te genieten van dotteberloemen en dartelende eenden.
Dat voelt wel echt super, om hier zo te rijden!
Aan het eind van de dag vertoonden we nog wat file-vermijdend gedrag, en brachten we nog wat tijd door langs de Lek.
Het hele jaar kijk ik niet om naar m’n oude gehaakte tasjes, maar in het vroege voorjaar vind ik deze weer leuk. Tussen de bloeiende Sleedoorn langs één van Neêrlands’ grote rivieren, dan is het ineens een tasje om te genieten van toegevoegde kleur aan het fantastische landschap!
