In 1947 krijgt Nederland geen internationale steun meer om Nederlands-Indië te behouden. De KNIL-militairen worden naar Nederland gehaald en ondergebracht in woonoorden in de omgeving van Barneveld (Schaffelaar) en Ede en Lunteren (De Biezen en Bruinhorst). Het verblijf zou tijdelijk zijn maar werd uiteindelijk definitief. Het museum in Lunteren heeft een aparte hoek waar aandacht wordt besteed aan de geschiedenis van de Molukse gemeenschappen.
Een dag voordat ik dit museum bezocht had ik bezoek van een een borduurliefhebber met wie ik mijn collectie schellekoorden bekeek. Samen praatten we over twee fraaie langgerekte borduurwerken waarop al deze tafereeltjes zijn geborduurd. Ik maakte van elk tafereeltje een foto en maakte er een collage van. Deze borduurwerken kunnen ook wel gezien worden als mooi weergegeven herinneringen van al die mensen met heimwee naar de tijd dat zij daar woonden.
