De deuren van de Parochiekerk H.H. Simon & Judas in Ootmarsum stond uitnodigend open en we liepen naar binnen. Langs de wanden stonden mooie kazuifels en dalmatieken opgesteld en die kon ik rustig bekijken. Daarbij dacht ik terug aan de bijzondere tentoonstelling van een paar jaar geleden, in het Catherijneconvent, toen een grote tentoonstelling duizenden bewonderaars naar Utrecht trok om dergelijke religieuze textielkunst te bewonderen. Dat was een prachtige tentoonstelling, maar het is ook bijzonder om zulke mantels en kazuifels in een kerkelijke setting te bewonderen.
Op deze dalmatiek staat Simon, één van de beschermheiligen van deze kerk, afgebeeld. Een dalmatiek is het liturgisch gewaad wat wordt gedragen door diakenen. Bij dit gewaad hoort een manipel, en dat is een strook die gedurende de mis om de linkeronderarm wordt gedragen. Dit onderdeel van de kleding herinnert aan de doek die ze vroeger droegen om het zweet van hun gezicht te wissen.
Deze kazuifel, in de vorm van een soort viool, heeft een gouden kruis en het heilig hart in het midden.
Van de andere gewaden die er te zien waren, ook een prachtige zijden koorkap uit 1749, maakte ik detailfoto’s. Het goudborduurwerk straalt je tegemoet en geeft de bisschop, priester of diaken een verheven en schitterende glans en gezag.
