De Sint Janskerk in Gouda is de langste kerk van Nederland en is beroemd vanwege de glas-in-lood ramen uit de 16e eeuw. Uit voorzorg waren die ramen verwijderd in de oorlog, na de oorlog konden ze weer worden teruggeplaatst.
Een paar weken geleden liep ik rond in deze kerk en maakte ik een foto van één van de drie ramen die niet al vier eeuwen oud zijn, maar tachtig jaar. Het bevrijdingsglas 28a is in 1947 gemaakt door glazenier Charles van Eyk en geschonken door de burgers van Gouda. Zò kreeg deze monumentale kerk een actueel raam waarin de toen net voorbije oorlog werd weergegeven.
Een stoet van burgers die Nederlandse vlaggen met zich meedragen loopt recht op de kijker af. Niet triomfantelijk, maar met door de oorlog getekende gezichten. De dichtregels onderaan verwoorden wie zij verbeelden:
“…. hen, die toen het volk verslagen – en macht’loos scheen
de vaan der vrijheid hoog hebben gedragen – door alles heen.”
De man links op de voorgrond maakt het victorieteken. In de panelen eromheen zijn de verschrikkingen van de afgelopen oorlogsperiode te zien, verzetsstrijders die aan galgen zijn opgehangen, uitgemergelde mensen in kampen, Joden die bij elkaar gebracht worden om te worden gedeporteerd naar vernietigingskampen.
Kìjken moeten we en mogen we; kijken naar kunst en programma’s op 4 en 5 mei.
Luìsteren mogen we en moeten we; luisteren naar de verhalen en de muziek.
Herdènken moeten we, en stilstaan.
Participeren moeten we; onze zorg en ons meeleven niet onder stoelen of banken schuiven.
Momenten bij de vele monumenten. Stilstaan en dan weer doorgaan.
Zò onze vrijheid koesteren en vieren.
