f
In vroeger eeuwen werd aan handschoenen een soort macht toegekend die de in feite de macht was van degene die de handschoen droeg, bijvoorbeeld een bisschop. Die handschoenen werden rijk versierd en geborduurd met gouddraad.
Van daaruit kregen de handschoenen grote symbolische waarde en kregen ze ook een nog bredere functie. Een handschoen kon worden gegeven als fysiek bewijs van een lening of contract. Dus voor iets dat van hand tot hand ging.
En op die manier werd de handschoen ook een symbool voor de verloving of het huwelijk, wat in feite ook een contract is. Daardoor ontstond ook de gewoonte om een handschoen te gebruiken bij een huwelijk, wanneer één van de huwelijkspartners niet aanwezig kon zijn bij de voltrekking. De handschoen werd dan gedragen of in de hand gehouden door een volmachtnemer. Vroeger kwamen dit soort huwelijken voor binnen adellijke families.
En die mogelijkheid werd ook gebruikt door mensen die alvast wilden trouwen, maar nog niet bij elkaar konden zijn. Dat was vóór de oorlog zelfs vrij gebruikelijk, bij stellen waarvan de man in Indië was en de vrouw nog in Europa. De werkgever van de man, vaak de overheid, wilde alleen de lange en dure boottreis van de partner betalen als het huwelijk had plaatsgevonden, dus loste men het zo op om alvast te trouwen. De bruid kwam dan later als ‘handschoentje’ naar Indië, zij was dan niet meer ‘de verloofde’ maar ‘de vrouw van’.
Uiteraard werden er geen winterhandschoenen gebruikt bij zulke ceremoniën, en waarschijnlijk ook geen gehaakte. Deze witte handschoenen zijn waarschijnlijk meer geschikt geweest. Wie weet welke functies deze exemplaren in het verleden hebben gehad? Hoeveel symbolische waarde eraan is toegekend? Ze zijn in ieder geval heel lang bewaard geweest, dus waarschijnlijk hebben ze veel betekend.
En wie weet zoekt iemand zulke setjes: deze drie plaats ik in mijn shop.
