Vikingbreien

Per mail een vraag ontvangen van een vaste bloglezeres: is Vikingbreien hetzelfde als Naaldbinden?
Het antwoord is ‘ja’, maar technisch gezien is naaldbinding geen breien. Het is een compleet andere techniek, waarbij je geen twee maar slechts één korte naald gebruikt. Vroeger werden die van been of hout gemaakt en omdat dat instrument zo simpel is, is de techniek ook over de hele wereld beoefend. Archeologische vondsten bevestigen dat al voor onze jaartelling deze techniek werd gebruikt, o.a. in Peru en Egypte. Maar de vondsten in Scandinavië zijn het meest bekend geworden, en dan met name uit het Vikingtijdperk, waardoor deze techniek nu ook daarnaar wordt genoemd. Het behoort samen met weven tot de alleroudste technieken die bedacht zijn om (vezel)draden bij elkaar te binden tot een stuk ’textiel’.

Meer dan tien jaar geleden blogde ik al eens over naaldbinding (waarbij ik dezelfde wantjes liet zien als nu). Toen was de invalshoek een boekje, wat op dat moment het enige Nederlandse boekje was wat was uitgegeven hierover. Ik kon het maar één keer verkopen, en daarna nog een paar keer als ik er weer één vond en telkens werd het snel besteld, want er was veel belangstelling voor. Toen vroeg iemand van een Openluchtmuseum of ik nog een exemplaar had, en hij bood aan om een pdf te maken. Die pdf stelde ik beschikbaar voor andere Openluchtmusea. Tot mijn verbazing werd daar meer dan vijf keer gebruik van gemaakt! Openluchtmusea zijn heel goed in het doorgeven van deze techniek, op bijvoorbeeld Oer-dagen; erg leuk!

Nu wordt er nauwelijks meer naar gevraagd, en dat komt ook omdat er inmiddels genoeg informatie over beschikbaar is gekomen, op websites die de techniek goed laten zien (bijvoorbeeld hier). En dan wordt er ook onderscheid gemaakt tussen bijvoorbeeld de Mammen, Aland, Oslosteek en Koptische steek.

Net als bij ons met breien: ook meerdere  stekenmogelijkheden! Ik legde de oude wantjes op een paar oude sokken en kruikwarmers. En ik stel me zo voor dat net zoals bij ons vroeger de kinderen moesten leren breien, dat de Vikingkinderen op een houten stoeltje zaten en moesten leren naaldbinden.

Ok, nu sla ik een beetje op hol…. Hier kun je nog lezen dat ik een keer op bezoek ging in zo’n Viking-centrum, waar toen het naalbinden ook flink werd gepromoot. Dus nu wordt het Vikingbreien genoemd, allemaal modieuze namen om een oude techniek weer spannend te maken. Ik hou het bij ‘naaldbinden’, wat mijns inziens precies weergeeft wat het is, namelijk het bij elkaar binden van draden met een naald.

En ik neem me voor om af en toe één van de vele vragen die ik krijg in een blogje te beantwoorden, vooral als die leuke wantjes nog steeds in mijn shop blijken te staan…..