Heel bijzonder om zo’n oude stoplap in huis te hebben.
Het jaartal is te vinden in een hoekje: 1769.
Er is al veel geschreven over de stoplappen, die vroeger gemaakt werden door dochters uit de meer welgestelde gezinnen. De stof en het garen (en het onderwijs) kon niet iedereen zich veroorloven. Met bijzonder kleine steekjes werkten de jongedames aan hun proeve van bekwaamheid. Gelukkig dat er ook wat stoplappen bewaard zijn gebleven. Het is best voor te stellen dat er exemplaren zoals deze ook zijn weggegooid, door mensen die ze niet meer herkenden noch de waarde er van inzagen.
Opvallend dat de slijtplekken precies zijn op de plekken waar de stop was gemaakt. Dan zie je ook hoe belangrijk het was dat er met goede kwaliteit garen werd gewerkt, meestal zijde. Minder goed garen zou al veel eerder zijn vergaan. Maar deze oude stoplap is er nog, en vind ik voor vandaag mooi om te laten zien!
Want ik ga vandaag ook iets proberen te stoppen, iets waar ik tegenopzie, en ben benieuwd of dat gaat lukken.
