Lange tijd was het boek over De handwerken op het eiland Marken het enige boek wat de rijke handwerkgeschiedenis van het bijzondere plekje beschreef.
Het was ook het eerste boek daarover, en ook één van de eerste boeken die aandacht gaf aan dit cultuur-erfgoed wat zo beeldbepalend was voor de uitstraling van ‘Holland’. Maar Marken was allang geen eiland meer; een dijk had het verbonden met het vasteland en ook hier kwam vooruitgang in de moderne tijd.
Het dragen van de eigen prachtige kleding werd minder maar de tradities verdwenen gelukkig niet helemaal.
De eerste die in onze eeuw aandacht kreeg voor het rijke borduurwerk wat eeuwenlang hier werd gemaakt, was Margreet Beemsterboer. Zij bestudeerde de mooie Vernaaide Linten en gaf cursussen aan een groep enthousiaste borduursters die ook gecharmeerd raakten van het prachtige oude zwart-borduurwerk. Dat enthousiasme verspreidde zich snel en de groep die hiermee bezig ging werd groter. Er kwamen ook anderen die de handwerken van vroeger weer wilden maken. Sary Maas kreeg ook veel liefhebbers die blij waren me haar beschrijvingen van Marker boezeplaten (met namen als Dikke bonnenraaks of Bruids beffies) en Marker tandjes en Versprongen schuintjes. De Marker bevolking had het eeuwenlang niet nodig gehad dat patronen en technieken op schrift werden gesteld maar nu waren er ook niet-Markers die al het moois wilden maken. De titel van haar patroon-uitgave is Feest op Marken.
In België was ook interesse voor de mooie handwerktradities en daar werkte Anne Spruyt mee aan het boek Marker Borduren (dit had ik eerder in mijn shop, nu weer een nieuw exemplaar).
Ik wist nog helemaal niets van die oude geschiedenis toen ik zestien was. Ik zag een keer een patroon in de Ariadne, vond thuis een stuk handwerkstof wat niet lang genoeg was maar ik vond zelf uit hoe ik dat onzichtbaar aan elkaar kon zetten, en borduurde zelf zo’n typische band. Daar ben ik altijd trots op geweest, omdat ik dat helemaal zelf deed zonder dat ik daar ooit voorbeelden van had gezien, alleen dat ene plaatje en priegelpatroontje. Nu legde ik dat band even op de foto, samen met nog een oud Marker bandje. Maar verder gaat het in dit blogje over die latere uitgaven over dit belangrijke borduurwerk, wat gelukkig niet vergeten is maar waar na zoveel jaren weer nieuwe publicaties over verschenen:
