Gewoontes en tradities in ere houden, nieuwe generaties laten zie hoe het vroeger was, ouderen hun jongere jaren laten herbeleven, het culturele erfgoed van ons land in ere houden: dat kan allemaal in het Openluchtmuseum in Arnhem. Het is mijn favoriete museum waar ik graag kom, en na afloop van een bezoek heb ik er vaak over geblogd. Ook vanuit handwerkoogpunt is het altijd verrijkend om hier te zijn, want je ziet veel oud handwerk in hun oorspronkelijke context.
Op mijn blog had ik de traditie om aan het eind van elk jaar een oliebol te eten in dit museum, en even wat ballen aan de takken te hangen. Nu deed ik dat ook weer en ik hoop dat volgend jaar ook weer te doen maar waarschijnlijk zal ik er dan niet over bloggen, want aan sommige tradities komt toch een eind.
De ballen die ik bij me had kocht ik twee weken geleden. Het was ook mijn traditie nadat ik ergens over had geblogd, om het handwerkje dan in mijn shop te zetten. Aan die traditie is nu ook een eind gekomen, maar ik heb nog wel een goede tip waar je zulke leuke zelfgemaakte kerstversieringen kunt kopen: op plaatselijke kerstmarkten! Ik vind het altijd veel leuker om daar iets te kopen, dan op commerciële kerstmarkten van tuincentra. En het feit dat het handgemaakt is is natuurlijk een pré.
Het was lekker druk in het museum. Veel gezinnen met kinderen, veel vrijwilligers die op midwinterhoorns bliezen, demonstraties gaven hoe ze vroeger klompen maakten, de trams lieten rijden en de oud-Hollandse kermis draaiende hielden. Er was nog een wintermarkt waar je oude huismiddeltjes kon kopen en nog veel meer nostalgie en traditie die werd uitgebeeld. Een bezoek aan dit museum is altijd leuk, en vooral tijdens de winterweken.
Het Openluchtmuseum heeft ook een warm plekje in mijn hart èn op mijn vele Tweedehandswerk-blogjes omdat dit museum een belangrijke rol heeft gespeeld in het bestuderen en bewaren van textiel erfgoed. Een hoogtepunt in het werk van textiel-deskundigen die verbonden waren aan dit museum, was de grote tentoonstelling van historische quilts in 1979. Ik ben daar toen als negentien-jarige geweest, en was er diep van onder de indruk. Ik wist toen nog niet dat ik me later zo voor handwerk zou gaan interesseren. Toen ik bezig ging met het verzamelen van boeken, kwam ik af en toe verwijzingen tegen naar deze belangrijke tentoonstelling. Later mochten deze quilts niet meer in een tentoonstelling getoond worden, maar de invloed van die eerste tentoonstelling is groot geweest. Het bijbehorende boek Quilts, een Nederlandse traditie heb ik steeds in mijn shop in voorraad gehad en nu nog.
Een ander belangrijke bijdrage van dit museum is dat zij als eerste inzagen dat belangrijke textiel tradities bijtijds beschreven moeten worden, voordat ze zouden verdwijnen. Zo heeft Maria van Hemert al eind veertiger jaren een studie gemaakt van het handwerk van het eiland Marken. Dit boek werd door het Openluchtmuseum in Arnhem uitgegeven, en heb ik ook altijd op voorraad gehad en al naar veel handwerkliefhebbers kunnen opsturen. Het is één van de eerste belangrijke handwerkboeken die in de nieuwe periode van de vorige eeuw verschenen en die nu nog steeds gezocht worden.
En zo is het Openluchtmuseum gelinkt aan veel tradities die voor de handwerkwereld belangrijk zijn. En zo wilde ik er nog één keer over bloggen.
En daarbij had ik óók nog de gelegenheid om een foto te maken van iets wat ik nog nooit eerder op mijn blog heb laten zien: banieren zoals ze vroeger van stof werden gemaakt en bij feestelijke gelegenheden aan palen werden gehangen. Zo leuk om dit te zien en er nog foto van op mijn blog te plaatsen!
Een banier is ook een goede manier om nog eens te verwijzen naar het interessante en veelzijdige werk van dit museum.
