Na de winterpauze konden we vandaag weer een etappe van het Veluwse Zwerfpad lopen. We liepen van Kootwijk naar Harskamp. Nog een klein stukje door het bos en dan….
Het Kootwijkerzand! Hier komen we aanlopen voor onze eerste pauze. Vlakbij de uitkijktoren, met zicht op de grootste zandverstuiving van West-Europa.
Voor deze eind-van-de-winter-wandeling koos ik dit keer voor een klein sjaaltje, want ik wilde niet teveel ballast bij me hebben, maar wel de warmte. Zo’n klein driehoekig sjaaltje was vandaag perfect.
Het sjaaltje nog een keer aan de takken hangen, want ik dacht dat ik het niet meer nodig had. Toch wel, want na die pauze begon het te miezeren.
En werden we toch nog best wel nat. Maar zo fijn om niet alleen naar sport te kìjken, maar zelf ook weer de benen te strekken!
