Zes jaar geleden had ik zin om eens een ochtend ‘niks’ te doen, en schreef een blogje over hoe dat dan zou moeten. Na wat mijmeringen besloot ik mijn niks-hoeven-plezier te gebruiken voor een zakje met tachtig jaar oude handwerkjes, dat ik ergens had gevonden. Bij nader inzien denk ik dat ze wel negentig jaar oud waren. Ik had ze in de wasmachine gestopt en had zin om toen eens te kijken wat ik er nog mee kon. Hier kun je dat blogje nog teruglezen, en zie je de foto van die half afgemaakte jaren-dertig handwerkjes van de vorige eeuw.
Een tijdje later was er weer zo’n niks-periode, want we mochten niks vanwege lockdown-gedoe. Ik besloot een half-afgemaakt borduurwerkje helemaal op te vullen, zodat die gedateerde motieven van vroeger goed uitkomen. Daarna bleef het weer een paar jaar liggen.
En nu weer zo’n fijne niks-periode. Ik haakte een hengsel, maakte er een tasje van en dat nam ik mee op een wandeling. Het is een heel fijn tasje geworden en ik ben blij dat ik het af heb gemaakt. Soms heeft iets een wat lange doorlooptijd (negentig jaar is best lang….) maar is de voldoening des te groter!
Ik heb twee foto’s gemaakt, om te laten zien dat de voor- en de achterkant verschillend zijn.
Hieronder de foto’s van die eerdere blogjes, zodat je kunt zien hoe die oude borduurwerkjes er toen uitzagen:
