Kleine kleedjes met applicatie-bloemen waren vroeger volop aanwezig in Nederlandse huishoudens. Ze werden geïmporteerd uit landen als Singapore maar werden ook gemaakt door Nederlandse huisvrouwen. Zo’n kleedje hóórde dan bij het interieur en werd ook volop gebruikt. Bijvoorbeeld als dienbladkleedje.
Ik had al een paar foto’s gemaakt van een paar ‘dienbladkleedjes’, maar die foto’s waren toch wel wat saai.
Mijn zus had koekjes gebakken en daar kreeg ik er een paar van mee! Daar kon ik mee spelen. Alle kleedjes op een dienblaadje met een schaaltje koekjes erbij:
Nu zijn de kleedjes niet saai meer. Je ziet hoe mooi ze zijn gemaakt, hoe zuinig de vrouwen er vroeger op waren, hoe elk kleedje de tijd en de mode weerspiegelt, hoe de technieken werden toegepast.
M’n andere zus vertelde dat de oude buurvrouw van ons ouderlijk huis daar nu niet meer woont. Een paar keer was ik nog bij haar op bezoek geweest, en altijd kreeg ik koffie op een dienblaadje waarop zo’n ovaal kleedje lag. Al een tijd zag je in haar huis dat er geen vernieuwingen meer kwamen, ze deed het met wat er was. Daar hoorde ook dat kleedje bij, wat ze zestig of zeventig jaar nadat ze het had gemaakt, nog steeds gebruikte. Dat is ook wel illustratief voor hoe deze kleedjes veel hebben betekend.
“Ik dacht dat ik koffie kreeg!” zei mijn man. Toen ben ik maar gauw twee van deze kopjes gaan vullen, en mochten de koekjes eindelijk opgegeten.
