Moeder en dochtertje zijn duidelijk dol op elkaar en hebben een onverbrekelijke band. Ze hebben elkaar nog volop nodig in de jaren dat het meisje nog klein is en troost en liefde van haar moeder van levensbelang is. Lieve armpjes slaat het om moeder’s hals en met hun hoofden dicht tegen elkaar beleven ze die intieme momenten van verbondenheid. Samen in romantische kleding onder de rozenboog die hun liefde accentueert met heerlijk geurende rozen. Samen die momenten beleven waarna beiden weer verder kunnen in de dag, waarin er altijd van alles gebeurt. Even samen zijn en gesterkt worden door het gevoel van veiligheid bij elkaar.
Allemaal flauwe romantiek? Een beetje, als je het al te zeer benadrukt. Het zijn maar momenten dat een moeder en haar dochter zo samen kunnen zijn en door zo’n moment zo vast te leggen lijkt het alsof het altijd zo is. Maar het tegenovergestelde is er ook: door zo’n moment zo vast te leggen in kruissteekjes, benadruk je ook het mooie, hoe het kan zijn. Moeder en dochtertje, vol liefde verbonden en op elkaar gericht. De liefde sterkt hen beiden en zo kunnen ze weer verder.
En als het meisje allang geen vier of vijf meer is? Dan is zo’n tafereeltje een mooie herinnering aan die kostbare momenten.
