Wat een voorrecht om op een mooie lentedag rond te lopen in het Zuiderzeemuseum. En meer nog: een boottochtje te mogen maken. Bij aankomst zag ik bussenvol toeristen uitstappen, en die lopen hier ook rond, maar op het moment dat ik langs de sloep loop is het rustig. Ik krijg een privé-rondvaart.
Nu zie ik het museum vanaf het water: extra mooi!
Alles ligt er vredig en rustig bij. Maar zo was het niet altijd. Het water van de Zuiderzee was vriend en vijand tegelijk. De zee zorgde voor vis en die zorgde voor inkomen. Maar de stormen veroorzaakten ook watersnood en overstromingen. Het is altijd een hard bestaan geweest.
Ik kreeg wat reacties dat mensen m’n museum-blogjes waarderen, en blij zijn dat ik er toch niet mee ben gestopt.
Ik zou wel willen zeggen: doe zoals die mensen die met bussen vol hier naar toe komen voor een bezoek, maar ik weet dat het voor veel oudere mensen niet altijd mogelijk is. Daarom nu wat extra foto’s. Hoewel…. het is een rolstoel- en rollator-vriendelijk museum, en het is ècht de moeite waard om hier een keer naar toe te gaan.
Ik heb al vaker over dit museum geblogd en vind het het mooiste museum van Nederland.
Ook dit keer heb ik weer de foto’s gebruikt om wat boeken bij te kunnen aanbevelen. De boeken sluiten aan bij de vele kennis die in dit museum wordt bewaard en doorgegeven. Waardevol!
Tot slot m’n tasje nog. Ik had een rugzak op m’n rug en een tasje aan m’n schouder. In dat tasje zat de mobiel die er steeds weer uit moest……
Zòveel moois om te zien, telkens nòg een foto!
Genieten van weidsheid en authenticiteit, karakter en kleuren, geschiedenis en beleving.
