Een boek is een gebruiksvoorwerp, en als het je eigendom is, dan kun je er naar believen in krassen en strepen. Of je naam erin of erop schrijven, of ex-librissen in plakken. Ik kom van alles tegen, en vaak vermeld ik bij de beschrijving van een boek hoe de conditie is en welke sporen van de vorige eigenaresse erin zijn achtergebleven.
Boekverkopers kijken vaak op hun eigen manier aan tegen boeken: ze vertegenwoordigen een geldwaarde. Wat kun je voor een boek vragen? Vijftig cent? Dat was vroeger, dat komt nu nauwelijks meer voor, en een euro ook al veel minder. De prijzen van boeken worden vaak voorin geschreven, meestal met potlood. Natuurlijk gum ik die prijsjes uit voordat ik een tweedehandsboek in mijn shop plaats, want het is een beetje genant om iets voor 12 of 22 euro te verkopen als de koper nog kan zien dat ik het voor 2 heb ingekocht. Maar boekverkopers gebruiken helaas niet altijd een zacht potlood, maar een hard, en dan is gummen een stuk lastiger. Daar mopper ik dan wel eens over.
En nòg irritanter zijn de stikkers. Voor de opbrengst van een euro’tje wordt dan het omslag van een boek beschadigd en dat vind ik stom. Op gladde covers kunnen de stikkers wel verwijderd worden (daar gebruik ik de haarföhn voor, dan laat de lijm makkelijker los), maar op kartonnen covers niet. En vooral als een boek oud of zeldzaam is, dan vind ik het jammer dat een kringloop-medewerker daar zonder aarzeling een stikker op heeft geplakt. Als je dan éven te hard hebt getrokken, is het omslag beschadigd, zoals bij de verder nog mooie Ariadne-special over weven.
Ik kom ook nog wel eens boeken tegen van de vroegere V&D-uitverkoop. Ik weet nog dat ik daar vroeger zelf graag snuffelde, en dat is toch al echt wel vrij lang geleden. Die boeken werden afgeprijsd met een kenmerkende oranje stikker, en die herken je direct. Nu komen die boeken dan na tientallen jaren in het tweedehands circuit, en ik verbaas me er dan over dat mensen die lelijke stikker zò lang op dat boek hebben laten zitten.
Maar dat is dan ook wel weer een illustratie dat boeken ook gewoon gebruiksvoorwerpen zijn. Boekenliefhebbers hebben hun boeken graag in zo goed mogelijke conditie, maar er zijn ook veel mensen die er niet om geven en bij wie het alleen om de inhoud gaat.
In ieder geval deed ik m’n best om zoveel mogelijk te gummen en met stikker-verwijderaar in de weer te zijn. En om alle beschadigingen aan ruggen en andere slijtages van tientallen jaren gebruik zoveel mogelijk te vermelden.
Want al die oude boeken zijn inderdaad bruikbaar vanwege hun inhoud, maar het is ook fijn als ze er zo goed mogelijk uitzien, zonder onnodige stikkers.
