Een kijkje door het raam van het museum van Lunteren? Het lijkt erop, maar het is een lichtdoorlatende afbeelding òp het raam. Meerdere musea lokken hiermee hun bezoekers naar binnen en het is leuk als de buitenkant alvast toont wat er ook binnen is te zien. Na afloop van een Veluwe-wandeling in de buurt bezoek ik dit museum.
Een gastvrouw van het museum leidt me even rond en vertelt dat er nu nog één mutsen-opmaakster aktief is in Lunteren. De mutsen worden als frommelkant bij haar gebracht en dan wast en strijkt zij ze weer tot ze er zo prachtig uit zien! Ik vertel dat ik ook nog een doos vol van die oude kanten mutsen heb. Die zijn voor de verkoop, en dan kunnen anderen ervoor kiezen of ze de kant willen hergebruiken of ook de muts weer zo mooi in oorspronkelijke staat willen herstellen.
Lunteren heeft een rijke mutsen-traditie.
Deze zeer kunstig gevouwen en gesteven mutsen heten rotsmutsen.
Bij het maken van foto’s in musea heb ik nog wel eens last van lichtinval of schitterende lichtspotjes. Dan probeer ik de foto’s thuis nog wat op te poetsen.
Vaak zie ik bij zulke exposities de boeken liggen die ik zelf ook in mijn shop heb. Deze boeken zijn vaak heel rijk van inhoud; alle verschillende soorten kant en mutsen worden in dit boek besproken. Musea en boeken: ze vullen elkaar goed aan! En die boeken bevatten ook perfecte foto’s onder optimale lichtomstandigheden.
Vanachter glas kijkt een verzameling streekdracht-poppen me aan, maar ze zien niet dat ik ook in de weerspiegeling àchter hen sta. Ik heb m’n wandeltrui nog aan, ook in zwart grijs en wit. Dàg Lunterense poppen, wat staan jullie daar mooi te wezen en herinneringen aan vroeger vast te houden!
Mooi om dit weer gezien te hebben. En mocht je interesse hebben in mijn kanten mutsen, laat het maar weten.
