Voor een paar meisjes die al een beetje kunnen breien verzon ik een projectje wat zij ook kunnen doen: een zakje. Eerst breide ik een paar groene zakjes, met eenvoudige averecht stipjes. Daarna zocht ik in mijn eigen oude boeken naar een leuk randje en als ik een boek doorblader lees ik ook vaak wat in het voorwoord. In het voorwoord van de Breigids las ik dat de auteur op drie-jarige leeftijd het breien had geleerd en dat had ze zo leuk gevonden dat ze later een breister werd die er boeken over schreef. De meisjes die ik af en toe mag helpen met breien hebben ook een broertje van vier en de laatste keer was hij zò geïnteresseerd en volhardend om het ook te doen, dat ik nu niet meer verbaasd ben dat jonge kinderen het echt al kunnen leren.
Lekker kijkend naar de sneeuwvlokken (vorige week) pakte ik mijn krat met restjes en bedacht dat de kleine bolletjes met dun garen het meest geschikt zijn om te haken. Zo leuk om nu een bestemming te hebben voor die oude bolletjes garen die ik al heel lang had bewaard. Ik ga er vast nog meer maken, want het is ook een fijn meeneem-werkje, en als ik er teveel krijg zijn ze leuk om weg te geven.
De dikkere wol is dan het meest geschikt voor de kinderen; daar kun je mooi strepen mee breien, en strepen breien is altijd een beetje verslavend en extra leuk om te doen.
M’n eerste project in het nieuwe jaar!
